naghshi

فک کنم وبلاگ نویسی داره از مد میافته.
سال به سال دریغ از پارسال.
لینک دانی چندین وبلاگ قدیمی و معروف را زیر و روکردم .
حتی انگشت شمار هم نبودند وبلاگهایی که بتونی سه پست پشت هم را بخوانی.
یک سری که وبلاگ نویس کپی پیست کار هستند. هرچی ایمیل براشون میرسه می چسبانند تو وبلاگ .
یک عده اینقدر نثر پیچیده وسنگین است واسیر کلمات که انگار پرت شدی تو دربار قاجار. اخرش هم پیامی از مطلب دریافت نمیکنی.
. چند سال پیش اینطور نبود. خیلی ها بودند که خوب مینوشتند. فک کنم حالا هم فقط همان ها هستند .که البته روال نوشتنشان هم تغییر کرده.
در بین ما اتفاقی افتاده….
انگار در یک سیر قهرقرایی لیز میخوریم به سمت پایین.
من هنوز ادرس وبلاگهای خوبی را توی گودرم دارم. اگر گودر باز شود

امسال رو مود نبودم.
نمیدانم این وبلاگ چه مدت زندگی کرده البته فهمیدنش سخت نیست اما من رو مود نبودم. اما به هر حال همین روزها فک کنم دومین سالگرد حذف وبلاگ بیداری خوابهای 24 ساعته بوده. هرچند وبلاگ نقشی هرگز برو برو یی نداشت. و کلا یخش زیاد نگرفت. همین باعث شد من کلا صفحه امار وبلاگ را ندیده بگیرم. اما مهم این است که من نوشتن را رها نکردم. و در هر حال نوشتم. نمیگم برای دل خودم. و نه برای دل خواننده ها. ونه به خاطر تکلیف و یا اعتقاد…
برای عشق به نوشتن. این وبلاگ در واقع ریسمان عشق من است به نوشتن. شاید هم عشق به غر غر کردن.